Showing posts with label ညီေစ. Show all posts
Showing posts with label ညီေစ. Show all posts
Monday, January 12, 2015
Massage မွာ ဆရာႀကီး ရန္ကုန္ဘေဆြရဲ႕ နန္းဟာဗီး စာအုပ္ကို ေတာင္းေနၾကတာ ၄ ဦး ၅ ဦးေလာက္ ရိွပါၿပီ။ အဲဒီ စာအုပ္ကိစၥ ေျပာခ်င္လာပါတယ္။
နန္းဟာဗီး စာအုပ္ကို ဒီေပ့ခ်္မွာတင္မကဘူး က်ေနာ့္ fri ေတြထဲကလဲ စာအုပ္လုပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုၾကတယ္။ စာအုပ္က က်ေနာ့္ လက္ထဲမွာ မရိွတာေၾကာင့္ စာအုပ္လုပ္ေပးဖို႔ စိတ္မကူးခဲ့ပါဘူး။ တေလာက က်ေနာ့္ မိတ္ေဆြတစ္ဦး စမ္းေခ်ာင္းစာအုပ္အငွားဆိုင္ တစ္ဆိုင္ကေန ငွားဖတ္တယ္ ဆိုတာ သတင္းရတာနဲ႔ အဲဒီ မိတ္ေဆြကို စာအုပ္ အငွားခိုင္းလိုက္ပါတယ္။ သေဘာက ၃ ရက္ ၄ ရက္ေလာက္ ငွားၿပီး စကင္ဖတ္မယ္။ ၿပီးေတာ့ စာအုပ္လုပ္ေပးမယ္ေပါ့။ ဒါမယ့္ စာအုပ္က အငွားဆိုင္တို႔ရဲ႕ ထံုးစံအတိုင္း ႀကိဳးနဲ႔ ေဖာက္ခ်ဳပ္ထားေတာ့ စာအုပ္အတြင္းသားထဲက စာေတြဟာ ခ်ဳပ္တဲ့အထဲ ပါေနတယ္။ စကင္ဖတ္လုိ႔ ဘယ္လိုမွ မရပါဘူး။ ႀကိဳးကို ျဖဳတ္လိုက္ရင္ေတာ့ ရႏိုင္ပါတယ္။ အငွားဆိုင္က စာအုပ္မို႔ က်ေနာ္ ႀကိဳးမျဖဳတ္ရဲဘူး။ ဒါနဲ႔ လက္ေလ်ာ့လိုက္ရျပန္တယ္။ ကံဆိုးတာေပါ့ဗ်ာ။ နင္မို႔သာဆိုရင္ စာအုပ္ကာဗာၾကည့္ၿပီး သြားရည္တျမားျမား က်ေနရတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို စာအုပ္လုပ္ေပးခြင့္ ရခဲ့မွာ။
အမွန္ေတာ့ စာအုပ္က ခင္ညားတို႔ ထင္သလို အျပာစာအုပ္ မဟုတ္ပါဘူး ခင္ဗ်ာ။
Friday, January 24, 2014
( ၁ )
အဲဒီေန႔က မိုးမရြာပါ။ ေကာင္ကင္၌ ေနမင္းသည္ တင္းတင္းရင္းရင္း ပြင့္ဖူးေနပါသည္။
( ၂ )
အႏုရာဓပုရၿမိဳ႕ဟာင္း တစ္ေနရာထိုင္ရင္း မဟာေဗာဓိပင္ကို ၾကည့္႐ႈေနမိ၏။ ေလအေဝွ႔တြင္ ေညာင္ရြက္တို႔ တဖ်တ္ဖ်တ္ လြင့္လူးေနသည္။ ေညာင္ရြက္ေတြၾကားမွာ ေနေရာင္က ဝင္းလိုက္ လင္းလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ မဟာေဗာဓိမွ အျပန္တြင္ မဟာေစတီသို႔ လွည့္ဝင္ဦးမည္ဟု ေတြးရင္း ေနပူက်ဲက်ဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ဖိနပ္ခြ်တ္ခဲ့ရာ မုခ္ဦးသို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ ဖိနပ္စီးေနရင္း မဟာေဗာဓိပင္ဘက္သို႔ ျပန္လည္လွည့္ၾကည့္မိ၏။ ထိုစဥ္ ေဗာဓိပင္ ေလွကားေစာင္းတန္းမွ အေနာက္တိုင္းသား ရဟန္းတစ္ပါး ဆင္းလာသည္ကို အမွတ္မ ထင္ ေတြ႔လိုက္မိသည္။
( ၃ )
ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ မဟာေစတီရိွရာသို႔ ေလွ်ာက္လာခဲ့ရင္း .... ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး မဟာေစတီႏွင့္ ေကာင္းကင္ ျပာလဲ့လဲ့ .... စိတ္ထဲတြင္ၾကည္လင္သြား သလို ခံစားမိသည္။ မဟာေစတီမုခ္ဦးမွာ ဖိနပ္ခြ်တ္ခဲ့ရင္း ေစတီဝင္းထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့သည္။ မိမိေနာက္မွ “ဘေႏၲ” ဟု တိုးတုိးဖြဖြ လွမ္းေခၚလိုက္သလို ၾကားမိသည္။ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ အေနာက္တိုင္းသား ရဟန္းက မိမိကို ေခၚေနျခင္းျဖစ္၏။ “ဘေႏၲ” ဟု ျပန္ထူးရင္း အျပံဳးနဲ႔ လက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္မိသည္။ သူက သူ႔နာမည္ “ရတန” ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္သည္။ မိမိလည္း မိမိနာမည္ကို မိတ္ဆက္ေပးမိသည္။
အာ႐ံုခံတန္ေဆာင္း အပ်က္တစ္ခုမွာ ထိုင္ရင္း မဟာေစတီကိုၾကည့္ကာ ႏွစ္ဦးသား စကားေျပာေနမိၾကသည္။ အမဲေရာင္ ဆင္ေတြက အျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ထဲတြင္ လြင့္ေမ်ာေနသည့္ ျဖဴေဖြးေဖြး မဟာေစတီႀကီးကို ထမ္းထားသည့္ဟန္ စိတ္ထဲတြင္ႂကြတက္လာ၏။ စိန္ဖူးေတာ္ကို အာ႐ံုစိုက္ၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနမိသည္။ ထို႔ေနာက္ အာ႐ံုခံတန္ေဆာင္းမွ ဆင္းကာ ႏွစ္ေယာက္သား မဟာေစတီရင္ျပင္ဘက္သို႔ ကူးလာၾကရင္း .... ဘုရားေပၚတြင္ လက္အုပ္မ်ား ခ်ီ၍ ဂါထာမႏၲာန္မ်ား ရြတ္ဖတ္ေနၾကေသာ သူမ်ားကို ေတြ႕ၾကရသည္။ မိမိလည္း ထိုသူမ်ားကို ၾကည့္လိုက္ မဟာေစတီကိုၾကည့္လိုက္နဲ႔ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ျဖစ္ေနမိသည္။
( ၄ )
ဘိကၡဳ “ရတန” က မိမိကို လက္ဟန္ျပ၍ မဟာေစတီႀကီး၏ ေျမာက္ဘက္သို႔ ေျခဦးတည့္သြားသည္။ မိမိလည္း သူ႔ေနာက္သို႔ တေျဖးေျဖးလိုက္လာခဲ့ရင္း .... မိမိ၏ နားထဲတြင္ ရြတ္ဖတ္သံမ်ား၊ မ်က္စိထဲမွာ လႈပ္ရြေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ား ၾကားလိုက္ျမင္လိုက္ ပလံုစီေနသည္။ သူက ေစတီႀကီး၏ ျဖဴေဖြးေဖြး အဝန္းအဝိုင္းႀကီးကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ မိမိလည္း သူၾကည့္ရာသို႔ ရပ္၍ ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ သူက စကားစတင္ဆိုလိုက္၏။ မိမိကား အျပာေရာင္ေနာက္ခံထဲက ျဖဴေဖြးေဖြး မဟာေစတီႀကီးကို ေငးလ်က္ နားစြင့္ေနသည္။
( ၅ )
ေစတီဆိုတဲ့စကား “သခၤ်ဳိင္း” ဆိုၿပီးေတာ့လည္း အနက္ထြက္ေသးတယ္။ အႏုရာဓပုရမွာရိွတဲ့ ေစတီေတြဟာ ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ သြားေတာ္၊ ဆံေတာ္၊ ဓာတ္ေတာ္တို႔ အျမတ္တႏိုးထားသိုရာ သခ်ဳႋင္းမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ အီဂ်စ္မွာရိွတဲ့ ပိရမစ္မ်ားဟာလည္း သခ်ဳႋင္းေတြျဖစ္ေၾကာင္း သူေျပာေနသည္။ သူက စကားေျပာရင္း ေကာင္းကင္ျပင္ထဲတြင္ ေတာင္ဘက္သို႔ပ်ံသြားေသာ ငွက္တစ္အုပ္ႏွင့္ ေျမာက္အရပ္သို႔ ျပန္သြားေသာ ငွက္တစ္အုပ္ကို ၾကည့္ေနရင္း .... ရည္ရြယ္ရာ ပန္းတိုင္ကေတာ့ မတူၾကဘူးေပါ့ဟု စကားဆက္သည္။ အဲဒီ ပိရမစ္ သခ်ဳႋင္းႀကီးေတြဟာ အီဂ်စ္ဘုရင္ ဖာ႐ိုမ်ား(Pharaohs) နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕အေဆာင္အေယာင္ ပစၥည္းေတြ ျမွဳပ္ႏွံရာအေဆာင္အအံုႀကီးေ
အီဂ်စ္တို႔၏ ပိရမစ္မ်ားေနာက္ကြယ္၌ “လူေသလွ်င္ လူျပန္၍ ျဖစ္သည္” ဟု ယံုၾကည္ခ်က္ရိွၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေသသူရဲ႕ အေလာင္းဟာ ပ်က္စီးပုပ္ေဆြးျခင္း မရိွေစရ။ ဒါေၾကာင့္ မပ်က္စီးေအာင္ မံမီ (Mummy) ျပဳလုပ္ၿပီး ေဆးစီရင္ၾကတယ္။ အရင္ဘဝေဟာင္းက အေဆာင္အေယာင္ေတြကို လူျပန္ျဖစ္တဲ့အခါ ျပန္လည္ ရရိွဖို႔အတြက္ အေလာင္းျမွဳပ္ႏွံရာမွာ တပါတည္းထည့္သြင္းလိုက္ၾကတယ္
ေစတီေပၚတြင္ လွဴဒါန္းထားေသာၾကာပန္းမ်ားက
ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြဟာ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ တိဗက္၊ တ႐ုတ္၊ သီဟိုဠ္၊ ထိုင္း စသည္အားျဖင့္ ဘာသာစကား အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ရိွၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက ေျပာဆိုၾကတယ္။ ဒီလိုရြတ္ဖတ္ျခင္းဟာ ကုသိုလ္ျဖစ္တယ္။ စိတ္စြမ္းအားေတြကို ျဖစ္ေစတယ္။ လာဘ္လာဘေတြ ေပါမ်ားေစတယ္တဲ့။ ဘဝလြတ္ေျမာက္မႈကို ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တဲ့ ဗုဒၶအျဖစ္ကို သတိမရခဲ့ေလသလား။ ေမးခြန္းက သူ႔ကိုေမးေနတာလား မိမိကိုေမးေနတာလား မေဝခြဲႏိုင္ျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ သူက တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ သူတို႔ရြတ္ေနတဲ့ က်မ္းဂန္စားသာေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ရင္ ေနပေစ၊ အဲဒီစာသားေတြကို ရြတ္ေနရင္ ကုသိုလ္ရမယ္လို႔ ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ အဓိပၸာယ္မသိဘဲ ရြတ္ဖတ္ေနတဲ့ က်မ္းဂန္စာသားေတြထဲမွာ magical power ေတြ ရိွေနမယ္လို႔ သူတို႔ ထင္ၾကတယ္။ သူတို႔ ဘဝမွာ က်င့္သံုးလက္ခံ လိုက္နာရမယ့္ ဗုဒၶရဲ႕ အၾကံျပဳခ်က္နဲ႔ နည္းစနစ္ေတြကို မက်င့္ေဆာင္ၾကပဲ ဘာျဖစ္လို႔မ်ားရြတ္ဖတ္ေနၾကသ
သူက ေျခေခ်ာင္းေတြကို ငံု႔ၾကည့္ရင္း ဗုဒၶဟာ ဓမၼဖိနပ္ကို စီးၿပီး အခက္အခဲဆံုး လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တယ္။ တကယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္တို႔တေတြဟာ ဗုဒၶစီးခဲ့တဲ့ ဓမၼဖိနပ္ကိုစီး၊ ဗုဒၶေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းကို ေလွ်ာက္၊ ဗုဒၶေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္တ့ဲ ပန္းတိုင္ကို အေရာက္သြားရမွာ မဟုတ္ေပဘူးလား။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ ဗုဒၶစီးခဲ့တဲ့ ဖိနပ္၊ ဗုဒၶေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္း၊ ဗုဒၶေရာက္ခဲ့တဲ့ ပန္းတိုင္အေၾကာင္းေရးထားတဲ့
ေနေစာင္းခဲ့ၿပီ ... သူက ကႏၵီဘက္ကို ျပန္ရဦးမည္ဆိုကာ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါသြားသည္။ မိမိလည္း ၾကာကန္ဘက္ထြက္လာခဲ့သည္။ ကန္ေဘာင္လမ္းေလးေပၚတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မိမိရဲ႕ ဖိနပ္နဲ႔ လမ္းကေလးအေၾကာင္း ေတြးေနမိသည္။ ထိုညက အႏုရာဓပုရ ျမန္မာေက်ာင္းတြင္ အေတြးမ်ားနဲ႔ ညဥ့္နက္ကာ မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ မနက္ မိုးလင္းေတာ့ ေနေရာင္ျခည္က မိမိကို ပုတ္ႏႈိးလိုက္ေလေတာ့သည္။ ။
..........................
— with Naing Aung Kyaw.အဲဒီေန႔က မိုးမရြာပါ။ ေကာင္ကင္၌ ေနမင္းသည္ တင္းတင္းရင္းရင္း ပြင့္ဖူးေနပါသည္။
( ၂ )
အႏုရာဓပုရၿမိဳ႕ဟာင္း တစ္ေနရာထိုင္ရင္း မဟာေဗာဓိပင္ကို ၾကည့္႐ႈေနမိ၏။ ေလအေဝွ႔တြင္ ေညာင္ရြက္တို႔ တဖ်တ္ဖ်တ္ လြင့္လူးေနသည္။ ေညာင္ရြက္ေတြၾကားမွာ ေနေရာင္က ဝင္းလိုက္ လင္းလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ မဟာေဗာဓိမွ အျပန္တြင္ မဟာေစတီသို႔ လွည့္ဝင္ဦးမည္ဟု ေတြးရင္း ေနပူက်ဲက်ဲတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ကာ ဖိနပ္ခြ်တ္ခဲ့ရာ မုခ္ဦးသို႔ ျပန္လာခဲ့သည္။ ဖိနပ္စီးေနရင္း မဟာေဗာဓိပင္ဘက္သို႔ ျပန္လည္လွည့္ၾကည့္မိ၏။ ထိုစဥ္ ေဗာဓိပင္ ေလွကားေစာင္းတန္းမွ အေနာက္တိုင္းသား ရဟန္းတစ္ပါး ဆင္းလာသည္ကို အမွတ္မ ထင္ ေတြ႔လိုက္မိသည္။
( ၃ )
ကိုယ့္အေတြးနဲ႔ကိုယ္ မဟာေစတီရိွရာသို႔ ေလွ်ာက္လာခဲ့ရင္း .... ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး မဟာေစတီႏွင့္ ေကာင္းကင္ ျပာလဲ့လဲ့ .... စိတ္ထဲတြင္ၾကည္လင္သြား သလို ခံစားမိသည္။ မဟာေစတီမုခ္ဦးမွာ ဖိနပ္ခြ်တ္ခဲ့ရင္း ေစတီဝင္းထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့သည္။ မိမိေနာက္မွ “ဘေႏၲ” ဟု တိုးတုိးဖြဖြ လွမ္းေခၚလိုက္သလို ၾကားမိသည္။ လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေသခ်ာပါသည္။ အေနာက္တိုင္းသား ရဟန္းက မိမိကို ေခၚေနျခင္းျဖစ္၏။ “ဘေႏၲ” ဟု ျပန္ထူးရင္း အျပံဳးနဲ႔ လက္ဆြဲ ႏႈတ္ဆက္မိသည္။ သူက သူ႔နာမည္ “ရတန” ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားျဖစ္ေၾကာင္း မိတ္ဆက္သည္။ မိမိလည္း မိမိနာမည္ကို မိတ္ဆက္ေပးမိသည္။
အာ႐ံုခံတန္ေဆာင္း အပ်က္တစ္ခုမွာ ထိုင္ရင္း မဟာေစတီကိုၾကည့္ကာ ႏွစ္ဦးသား စကားေျပာေနမိၾကသည္။ အမဲေရာင္ ဆင္ေတြက အျပာေရာင္ ေကာင္းကင္ထဲတြင္ လြင့္ေမ်ာေနသည့္ ျဖဴေဖြးေဖြး မဟာေစတီႀကီးကို ထမ္းထားသည့္ဟန္ စိတ္ထဲတြင္ႂကြတက္လာ၏။ စိန္ဖူးေတာ္ကို အာ႐ံုစိုက္ၾကည့္ရင္း စိတ္ထဲတြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းေနမိသည္။ ထို႔ေနာက္ အာ႐ံုခံတန္ေဆာင္းမွ ဆင္းကာ ႏွစ္ေယာက္သား မဟာေစတီရင္ျပင္ဘက္သို႔ ကူးလာၾကရင္း .... ဘုရားေပၚတြင္ လက္အုပ္မ်ား ခ်ီ၍ ဂါထာမႏၲာန္မ်ား ရြတ္ဖတ္ေနၾကေသာ သူမ်ားကို ေတြ႕ၾကရသည္။ မိမိလည္း ထိုသူမ်ားကို ၾကည့္လိုက္ မဟာေစတီကိုၾကည့္လိုက္နဲ႔ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ျဖစ္ေနမိသည္။
( ၄ )
ဘိကၡဳ “ရတန” က မိမိကို လက္ဟန္ျပ၍ မဟာေစတီႀကီး၏ ေျမာက္ဘက္သို႔ ေျခဦးတည့္သြားသည္။ မိမိလည္း သူ႔ေနာက္သို႔ တေျဖးေျဖးလိုက္လာခဲ့ရင္း .... မိမိ၏ နားထဲတြင္ ရြတ္ဖတ္သံမ်ား၊ မ်က္စိထဲမွာ လႈပ္ရြေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ား ၾကားလိုက္ျမင္လိုက္ ပလံုစီေနသည္။ သူက ေစတီႀကီး၏ ျဖဴေဖြးေဖြး အဝန္းအဝိုင္းႀကီးကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ မိမိလည္း သူၾကည့္ရာသို႔ ရပ္၍ ၾကည့္ေနခဲ့သည္။ သူက စကားစတင္ဆိုလိုက္၏။ မိမိကား အျပာေရာင္ေနာက္ခံထဲက ျဖဴေဖြးေဖြး မဟာေစတီႀကီးကို ေငးလ်က္ နားစြင့္ေနသည္။
( ၅ )
ေစတီဆိုတဲ့စကား “သခၤ်ဳိင္း” ဆိုၿပီးေတာ့လည္း အနက္ထြက္ေသးတယ္။ အႏုရာဓပုရမွာရိွတဲ့ ေစတီေတြဟာ ေဂါတမဗုဒၶရဲ႕ သြားေတာ္၊ ဆံေတာ္၊ ဓာတ္ေတာ္တို႔ အျမတ္တႏိုးထားသိုရာ သခ်ဳႋင္းမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ အီဂ်စ္မွာရိွတဲ့ ပိရမစ္မ်ားဟာလည္း သခ်ဳႋင္းေတြျဖစ္ေၾကာင္း သူေျပာေနသည္။ သူက စကားေျပာရင္း ေကာင္းကင္ျပင္ထဲတြင္ ေတာင္ဘက္သို႔ပ်ံသြားေသာ ငွက္တစ္အုပ္ႏွင့္ ေျမာက္အရပ္သို႔ ျပန္သြားေသာ ငွက္တစ္အုပ္ကို ၾကည့္ေနရင္း .... ရည္ရြယ္ရာ ပန္းတိုင္ကေတာ့ မတူၾကဘူးေပါ့ဟု စကားဆက္သည္။ အဲဒီ ပိရမစ္ သခ်ဳႋင္းႀကီးေတြဟာ အီဂ်စ္ဘုရင္ ဖာ႐ိုမ်ား(Pharaohs) နဲ႔ သူတို႔ရဲ႕အေဆာင္အေယာင္ ပစၥည္းေတြ ျမွဳပ္ႏွံရာအေဆာင္အအံုႀကီးေ
အီဂ်စ္တို႔၏ ပိရမစ္မ်ားေနာက္ကြယ္၌ “လူေသလွ်င္ လူျပန္၍ ျဖစ္သည္” ဟု ယံုၾကည္ခ်က္ရိွၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေသသူရဲ႕ အေလာင္းဟာ ပ်က္စီးပုပ္ေဆြးျခင္း မရိွေစရ။ ဒါေၾကာင့္ မပ်က္စီးေအာင္ မံမီ (Mummy) ျပဳလုပ္ၿပီး ေဆးစီရင္ၾကတယ္။ အရင္ဘဝေဟာင္းက အေဆာင္အေယာင္ေတြကို လူျပန္ျဖစ္တဲ့အခါ ျပန္လည္ ရရိွဖို႔အတြက္ အေလာင္းျမွဳပ္ႏွံရာမွာ တပါတည္းထည့္သြင္းလိုက္ၾကတယ္
ေစတီေပၚတြင္ လွဴဒါန္းထားေသာၾကာပန္းမ်ားက
ဗုဒၶတရားေတာ္ေတြဟာ ပါဠိ၊ သကၠတ၊ တိဗက္၊ တ႐ုတ္၊ သီဟိုဠ္၊ ထိုင္း စသည္အားျဖင့္ ဘာသာစကား အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ရိွၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ ဗုဒၶဘာသာဝင္ေတြက ေျပာဆိုၾကတယ္။ ဒီလိုရြတ္ဖတ္ျခင္းဟာ ကုသိုလ္ျဖစ္တယ္။ စိတ္စြမ္းအားေတြကို ျဖစ္ေစတယ္။ လာဘ္လာဘေတြ ေပါမ်ားေစတယ္တဲ့။ ဘဝလြတ္ေျမာက္မႈကို ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့တဲ့ ဗုဒၶအျဖစ္ကို သတိမရခဲ့ေလသလား။ ေမးခြန္းက သူ႔ကိုေမးေနတာလား မိမိကိုေမးေနတာလား မေဝခြဲႏိုင္ျဖစ္ေနသည္။ ေနာက္ သူက တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ သူတို႔ရြတ္ေနတဲ့ က်မ္းဂန္စားသာေတြရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို နားမလည္ရင္ ေနပေစ၊ အဲဒီစာသားေတြကို ရြတ္ေနရင္ ကုသိုလ္ရမယ္လို႔ ထင္မွတ္ေနၾကတယ္။ အဓိပၸာယ္မသိဘဲ ရြတ္ဖတ္ေနတဲ့ က်မ္းဂန္စာသားေတြထဲမွာ magical power ေတြ ရိွေနမယ္လို႔ သူတို႔ ထင္ၾကတယ္။ သူတို႔ ဘဝမွာ က်င့္သံုးလက္ခံ လိုက္နာရမယ့္ ဗုဒၶရဲ႕ အၾကံျပဳခ်က္နဲ႔ နည္းစနစ္ေတြကို မက်င့္ေဆာင္ၾကပဲ ဘာျဖစ္လို႔မ်ားရြတ္ဖတ္ေနၾကသ
သူက ေျခေခ်ာင္းေတြကို ငံု႔ၾကည့္ရင္း ဗုဒၶဟာ ဓမၼဖိနပ္ကို စီးၿပီး အခက္အခဲဆံုး လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့တယ္။ တကယ္ဆိုရင္ က်ဳပ္တို႔တေတြဟာ ဗုဒၶစီးခဲ့တဲ့ ဓမၼဖိနပ္ကိုစီး၊ ဗုဒၶေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္းကို ေလွ်ာက္၊ ဗုဒၶေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္တ့ဲ ပန္းတိုင္ကို အေရာက္သြားရမွာ မဟုတ္ေပဘူးလား။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕လူေတြဟာ ဗုဒၶစီးခဲ့တဲ့ ဖိနပ္၊ ဗုဒၶေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့ လမ္း၊ ဗုဒၶေရာက္ခဲ့တဲ့ ပန္းတိုင္အေၾကာင္းေရးထားတဲ့
ေနေစာင္းခဲ့ၿပီ ... သူက ကႏၵီဘက္ကို ျပန္ရဦးမည္ဆိုကာ ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါသြားသည္။ မိမိလည္း ၾကာကန္ဘက္ထြက္လာခဲ့သည္။ ကန္ေဘာင္လမ္းေလးေပၚတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း မိမိရဲ႕ ဖိနပ္နဲ႔ လမ္းကေလးအေၾကာင္း ေတြးေနမိသည္။ ထိုညက အႏုရာဓပုရ ျမန္မာေက်ာင္းတြင္ အေတြးမ်ားနဲ႔ ညဥ့္နက္ကာ မိုးလင္းခါနီးမွ အိပ္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ မနက္ မိုးလင္းေတာ့ ေနေရာင္ျခည္က မိမိကို ပုတ္ႏႈိးလိုက္ေလေတာ့သည္။ ။
..........................
Subscribe to:
Comments (Atom)
အိမ္မွာ သင္ၾကားေပးသည္။
ကြန္ပ်ဴတာကို အေျခခံမွစ၍ အိမ္အေရာက္ စနစ္တက် သင္ေပးပါသည္။
